สวัสดี นี่บ้านเกรซ สแตนลี่ย์ ไฮดี้และดอว์น
ตอนนี้เราไม่อยู่บ้าน
แต่ถ้าคุณฝากข้อความ เราจะติดต่อกลับโดยเร็วที่สุด
สวัสดี ทุกคน นี่แม่นะ
โทรมาบอกว่าคิดถึงทุกคนมาก
สแตน ตอนนี้คงทำงานสินะ
คุณมีโอกาสไปเข้ากลุ่มนั่นรึยัง
ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีนะ
พระเจ้า ที่นี่ร้อนมาก
ไม่แน่ใจว่าจะได้โทรอีกเมื่อไหร่นะ
อาจจะ 3-4 วัน
แค่อยากบอกว่าฉันรักคุณ และคิดถึงคุณมาก
แล้วเขียนมานะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
ล้อมวงเข้ามา
เอามือมา
เร็วเข้าแอ็กเนส
- เอาล่ะ คราวนี้ขอตัวเอช - เอช
- ขอตัว โอ - โอ
- ขอตัว เอ็ม - เอ็ม
- ขอตัว อี - อี
- ขอตัว เอส - เอส
- ขอตัว ที - ที
- ขอตัว โอ อาร์ อี - โอ อาร์ อี
- อ่านว่าไง - โฮม สโตร์
- ใครเป็นที่หนึ่ง - ลูกค้า
ลุยเลย
แด่หัวใจคุณพ่อ...เพื่อหัวใจดวงน้อย
ฉันว่าชาร์ลส์รู้ว่า ฉันไม่ค่อยชอบแบบนั้นนะ
แต่เขาบอกฉันว่าฉันทำให้เขาเร่าร้อนแค่ไหน
และเอ่อ...
ฉันน่ะ ฉันได้ยินเขา
ฉันได้ยินเขาด้วย
รู้มั้ยเราก็เลย เราเลยทำเลย
แล้วก็พูดและกระซิบกันจนฉันจะกรี๊ด
แล้วโทรศัพท์เงียบไป
โรแมนติกใช่มั้ยล่ะ
ที่รัก อย่าห่วงเลย นั่นไม่ใช่คำสุดท้ายจากเขาแน่
เธอควรคิดว่าตัวเองโชคดีนะ
เซ็กซ์โฟนไม่มีทางเทียบกับที่รอนทำกับฉัน คืนก่อนเขาไป
ฉันรู้ แต่เขาไม่ทำอย่างนั้นกับผู้หญิง
ฉันไม่ด่วนสรุปหรอกนะ
คือฉันไม่เคยได้กล่าวลาแบบนั้น ก็เลย...
ทำไมเราไม่ถามสแตนลี่ย์ล่ะ
ภรรยาเขาก็ไปนะ
สแตนคะ
เกรซกับผมมีความสุขด้วยกัน
คุณทำอะไรกัน
พาลูกเข้านอน
แล้วก็ดูทอล์กโชว์
คุณไม่ได้
นั่นไม่ใช่เรื่องของคนอื่น
ขอโทษ มันเอ่อ...
คงจะยากมากสินะ
ไม่ๆๆ ไม่ยากเลย
โทษที
ผมภูมิใจที่เธอไปร่วม
แน่นอนจ้ะ
- แน่นอน - ใช่
ใช่ พวกเราทุกคนภูมิใจ แค่อยากให้พวกเขากลับบ้านน่ะ
เมื่อไหร่รอนจะกลับมานะ
มกราคม ถ้าไม่ขยายไปอีกนะ
อย่ากลั้นหายใจล่ะ พวกเขาชอบขยายเวลา
ยินดีต้อนรับสู่กองทัพจ้ะที่รัก...
ใช่ ระเบิดสองลูกระเบิดในเมืองหลวงในวันนี้
ทำให้อย่างน้อย 4 คนเสียชีวิต
และยังมีรายงานการปะทะกัน ระหว่างมือปืน
นั่นอะไร
ไม่มีอะไร
ลูกดูอะไรอยู่
เปล่าค่ะ
เปิดทีวีซิ
อะไรน่ะ
ไม่ใช่ทุกคนจะพอใจ กับระเบียบใหม่ในแบกแดด...
เสียใจค่ะ พ่อ
ควรจะเสียใจ
การเดินขบวนที่จัดตั้งโดยชิอะห์ ที่ต้านการยึดครอง
เป็นสิ่งน่ากลัวที่เกิดขึ้น ในบาสร่าตอนใต้ของอิรัก
สถานกงสุลอิหร่านถูกโจมตีวันนี้ น่าห่วงเรื่องความปลอดภัย
นี่มันอะไร ที่พ่อได้ยินว่า ลูกหลับในห้องเรียน
ลูกน่าจะรู้ดีนะ
ขอโทษค่ะ
ลูกได้นอนตั้งเยอะทุกคืน ไม่มีข้ออ้างที่จะหลับในโรงเรียน
หนูรู้ค่ะ
พ่อไม่ต้องพูดเรื่องนี้ กับลูกอีกแล้ว ใช่มั้ย
พ่อไม่ได้ยิน
ไม่แล้วค่ะ
ดี
พ่ออยากให้ลูกไปหาคุณชิมเมอร์ฮอร์นพรุ่งนี้
พ่ออยากให้ลูกขอโทษ และของานเพิ่มเพื่อแก้ตัวที่ลูกไม่เคารพเธอ
- แต่พ่อ ครู... - ไม่มีแต่
ครูจะคลอดอยู่วันไหนก็ไม่รู้
และตอนนี้ครูขี้หงุดหงิดจะตาย
งั้นลูกก็ต้องขอเธอดีๆ ล่ะ
พ่อ หนูไปหาเธอแล้วของานเพิ่มไม่ได้ เมื่อหนู...
ขอบคุณค่ะ
ราตรีสวัสดิ์
สแตนลี่ย์ ฟิลิปส์ใช่มั้ยครับ
ภรรยาคุณคือเกรซ แอนน์ ฟิลิปส์ใช่มั้ย
ขอเข้าไปข้างในได้มั้ยครับ
ไม่
จะพูดอะไร ก็พูดมาได้เลย
คุณฟิลิปส์ ผมเสียใจที่ต้องบอกคุณว่า
ในนามของประธานาธิบดีสหรัฐ
จ่าเกรซ แอนน์ ฟิลิปส์ เสียชีวิตตอน 3 ทุ่ม ของวันที่ 12 มีนาคม
ผมอาบน้ำอยู่
คุณฟิลิปส์ ขอเข้าไปข้างในได้มั้ยครับ
คุณฟิลิปส์ นี่แชปเพลน จอห์นส์
เขาอยู่ที่ฐาน และพร้อมสำหรับคุณ และลูกๆ ทุกเวลา
คุณอยากสวดมนต์กับผมมั้ย คุณฟิลิปส์
ไม่
คุณฟิลิปส์
ผมต้องขอให้คุณเซ็นชื่อตรงนี้
แค่แบบฟอร์มบอกว่า คุณจะอยู่ที่นี่ใน 45 วันข้างหน้า
มีใครที่คุณอยากโทรหา ตอนเรารอกับคุณที่นี่มั้ย
ไม่ ไม่ต้องรอ
อย่ารอเลย
แน่ใจนะ
กัปตันดั๊กลาส แทมบลิน จะเป็นเจ้าหน้า ที่ช่วยเหลือผู้เสียชีวิตของคุณ
วันนี้เขาจะมาที่นี่อีก
พร้อมรายละเอียดการตายของภรรยาคุณ
คุณฟิลิปส์
ชายคนไหน ที่เคยเป็นทหารจะเข้าใจความเศร้าของคุณ
จ่าฟิลิปส์ เป็นทหารกล้า
เธอตายเพราะรับใช้ชาติที่เธอรัก...
สวัสดี นี่บ้านเกรซ สแตนลี่ย์ ไฮดี้และดอว์น
ตอนนี้เราไม่อยู่บ้าน
แต่ถ้าคุณฝากข้อความ เราจะติดต่อกลับโดยเร็วที่สุด
คุณิฟลิปส์ นี่ริคจากโฮมสโตร์
แค่สงสัยว่าวันนี้คุณจะเข้ามาทำงานมั้ย
โอเค ขอบคุณครับ
วิ่งแข่ง
นี่อะไร
ขอหน่อยนะ ขอบใจ
ไง ลูก
พ่อมาทำอะไรที่นี่
ไปเอานั่นมาจากไหน
มีคนวางแคสเซอโรลไว้
เป็นอะไรรึเปล่าคะ
อย่ากินนั่นนะ
- ทำไมละคะ - อย่ากินแล้วกัน
มีอะไรเหรอ
อย่า หยุดสิ
หยุด
หยุด ได้โปรด
เอาล่ะ ลูกไปห้องนั่งเล่นกันเถอะ พ่ออยากคุยกับลูก
ลูก
คะพ่อ
นี่ ใครหิวบ้าง ใครอยากไปหาอะไรกินบ้าง
หนูค่ะ
เพิ่งสี่โมงเอง
แล้วไง
ปืนยาว
เรียกปืนยาวไม่ได้จนกว่าจะออกข้างนอก
วิ่งแข่ง
พ่อคะ
ไปๆๆ...
พ่อคะ ใช่
ใช่ พ่อ ส่ายก้นเลย
รู้มั้ย ส่ายก้นด้วย โอเค
กระโดด กระโดด
- พ่อไปหาโต๊ะนั่งนะ - ได้จ้ะ
- เราจะไปเล่นเกมกัน - ได้เลย
บายค่ะพ่อ
เอาล่ะ ลูก
- เราจะไปกันแล้ว - ทำไมล่ะพ่อ
- มาเร็ว - เราเพิ่งมาถึงเอง
- กำลังติดพันเลย - นี่ มาเร็ว มานี่ ไปกัน
ไฮดี้ เดิน
เราจะไปไหน
ลูกอยากไปไหนล่ะ
ไม่รู้สิคะ
แล้วลูกล่ะ ดอว์น มีที่ไหนที่อยากไปมั้ย
เอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์
อย่าบื้อไปหน่อยเลย ดอว์น
เปล่านะ พ่อถามว่าเราอยากไปไหน
- พ่อไม่ได้หมายความว่างั้น - พี่ไม่รู้หรอก
พี่รู้สิ
ไม่สน หนูอยากไป
- หยุดนะ - หยุดนะ
- จริงๆ นะ - จริงๆ นะ
หยุด
แล้วถ้าเราไปจริงล่ะ
อะไรนะ
ถ้าเราไปจริงๆ ตอนนี้ไปเอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์
ถ้าเราทำจริงล่ะ
อะไรคะ
ไปเอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์ เดี๋ยวนี้
พระเจ้า โอยตายแล้ว เราจะไปกัน เราจะไปกันจริงๆ
เงียบน่ะ เงียบ
- อยากไปมั้ย - เราไปไม่ได้นะ
ลูกอยากทำอย่างอื่นเหรอ ทำไมไม่ไปล่ะ
- นั่งลง ดอว์น - ไม่
ลูก ทำไมล่ะ
- ใช่แล้วพ่อ - เราต้องไปโรงเรียน
เราขาดสัก 3, 4 วันก็ได้
ใช่แล้วไฮดี้
ได้เหรอคะ
ได้แหงอยู่แล้ว ใช่มั้ยคะพ่อ
- แหง ทำไมไม่ได้ - แจ๋ว
แล้วงานของพ่อล่ะคะ
ไม่ต้องห่วงงานพ่อหรอก
- อย่าห่วงงานพ่อเลย - พ่อคะ
ว่าไง
แล้วการบ้านล่ะ
ไม่ต้องห่วงการบ้านหรอก
เราทำได้ เราจะช่วยลูกทำการบ้านเอง
เราจะช่วยลูก ดอว์นกับพ่อจะช่วยลูกตอนอยู่ในรถ
ไปกันเถอะนะ
- เดี๋ยวนี้เลย - พ่อพูดจริงเหรอคะ
จริง
- แน่นอน พ่อพูดจริง - จริงๆ
ทำไมล่ะ ไปกันเถอะ
ลูกต้องสนุกกับชีวิตบ้างนะ ไฮดี้
ลูกด้วย ดอว์น ไปกันเถอะ
- ไปกันเลย - ไปกันเลย
ลูกอยากไปกันมั้ย
อยากค่ะ
คนไม่รักสนุก
ไปมั้ย ไฮดี้ ตอนนี้เลย
จัดให้ช่วงเวลานี้ช่วงเดียวเท่านั้น เอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์ เดี๋ยวนี้เลย
- เดี๋ยวนี้ ไฮดี้ เดี๋ยวนี้ - เดี๋ยวนี้
เรามีแผนที่มั้ยคะ
ไปกันเลย
สวัสดี นี่บ้านเกรซ สแตนลี่ย์ ไฮดี้และดอว์น
ตอนนี้เราไม่อยู่บ้าน
แต่ถ้าคุณฝากข้อความ เราจะติดต่อกลับโดยเร็วที่สุด
นี่
แค่อยากให้คุณรู้ว่าเด็กๆ กับผม
สบายดี
เราตกลงจะไปเที่ยวกันหน่อย
เราสนุกกันมากเลย
อาจเจอค่าปรับถึง 300 เหรียญ ภายใต้กฎหมายใหม่
มีเฝ้าระวังน้ำท่วมทางตะวันตก ของมินเนโซต้าตลอดคืนพรุ่งนี้
คืนนี้จะมีเมฆและฝนตก และมีพายุฝนฟ้าคะนอง
อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เราอยู่ที่ไหนคะ
พ่อไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่
เราน่าจะโทรบอกโรงเรียนว่า เราจะขาดเรียนนะคะ
วันนี้มาคิดเรื่องสนุกทำกันเถอะ
ทำได้มั้ยลูก
นั่นอะไร
นั่นอะไร นั่นคำตอบให้คำถามพ่อเหรอ
แบบนั้นเหรอ
ไม่ใช่
เหรอ งั้นลองอีกครั้ง เร็วเข้า
เรานึกถึงเรื่องสนุก ที่เราอยากทำกันวันนี้ได้มั้ย
ไม่ได้
ไม่ได้ ทำไมล่ะ
เราพูดถึงมันมากไปแล้วตอนนี้
แล้วไง
แล้วไง มันเลยกดดันมากไปหน่อยค่ะ
กดดันมากไป
พ่อทำอะไร
- พ่อขับเข้าไปในทุ่งนี้ไม่ได้นะ - ได้สิ
พ่อทำอะไรคะ
พ่อทำโดนัทไง ดูเหมือนอะไรล่ะ
เราต้องมีเรื่องแน่
- ไม่ ไม่มีหรอก - ระวังนกค่ะ
นกบินหนีไปเองแหละ
นี่เราทำอะไรกัน
เฮ้ อรุณสวสดิ์ ดอว์น
เราอยู่บนถนนเหรอคะ
เปล่า
แจ๋ว
สนุกใช่มั้ยล่ะ
ค่ะ
เราเคยทำอย่างนี้ตลอดเลย ตอนพ่อเป็นวัยรุ่น
ทำไมคะ
ทำไม พ่อไม่รู้ สนุกใช่มั้ยล่ะ
- พ่อจะทำอย่างนี้ทำไม - อยากให้ล้อมันถลอกมั้ง
พ่อไม่ได้คิดทุกอย่างที่พ่อทำหรอก ตอนยังเด็กนะ ไฮดี้
เอาล่ะ
- ไปกัน - อะไรน่ะ
- พ่อ - อะไร
เราจะไปเอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์ กันจริงๆ เหรอ
ไปแน่สิ ทำไมเหรอ
- ถามให้แน่ใจน่ะ - จ้ะ
- พ่อคะ - จ๊ะ
เราเลี้ยงลิงได้มั้ยคะ
ไม่ได้
แต่ถ้าเป็นตัวเล็กๆ ละคะ เล็กกว่าลูกหมาอีก
ไม่ได้อยู่ดี
แล้วลูกม้าล่ะคะ
ไม่ได้
- ไอ พ็อด - ไม่ได้
- พ่อคะ - จ๊ะ ดอว์น
เราเจาะหูได้มั้ย
ไม่ได้ ต้องรออายุ 13 รู้กฎแล้วนี่
พ่อคะ
เงียบน่า ดอว์น
- อะไรนะ ได้ยินอะไรรึเปล่า - ดอว์น
- ไม่ได้ยินอะไรเลย - ดอว์น
- เงียบน่ะ - ไม่เอาน่าลูก อย่าเถียงกัน
- พ่อมีเซอร์ไพรส์ให้ลูก - อะไรคะ
เราจะหยุดแวะเยี่ยมคุณย่า
พ่อไปเข้าทางหลังได้ รอตรงนี้นะ
ว่าไง
สวัสดีค่ะ อาจอห์น
พวกหนูมาทำอะไรกันที่นี่
นี่ อย่าเข้าใกล้เกินไป อามีกลิ่นปาก
พ่อหนูอยู่ที่นี่รึเปล่า
มีอะไรให้ช่วยมั้ย
จอห์น มาทำอะไรที่นี่
แล้วนายมาทำอะไรที่นี่
หาทางเข้าบ้านน่ะ
ประตูหน้ามันเห็นชัดไปเหรอ
เปิดประตู เพื่อน
- ไง พี่ชาย - เป็นไงเพื่อน
ก็ดีเพื่อน
แล้วนายเป็นไง
เข้ามาสิ
แล้วไง นายทำอะไรตอนนี้ จอห์น
ฉันเตรียมสอบจีอาร์อี
ดี จะกลับไปเรียนเหรอ
ก็คิดๆ อยู่ ใช่
ยอดไปเลย เรียนอะไร
กฎหมาย
หรือแพทย์ ยังไม่ได้ตัดสินใจ
เยี่ยมเลย
แล้วนายล่ะเป็นไง
ไม่มีอะไรมาก
เป็นอะไรรึเปล่า
หมายความว่าไง ฉันสบายดี
จิตไม่ป่วนนะ
เรื่องอะไร
ไม่รู้สิ จะเริ่มไงดีสถานการณ์ตอนนี้มันแย่มาก
สถานการณ์ สถานการณ์อะไร
สถานการณ์อะไร ฟังแล้วมันเละชิบหายเลยที่นั่น
- ระวังคำพูดด้วย - โทษที โทษที
นายไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรอยู่แล้ว
ใครรู้ล่ะ รัฐบาลเหรอ
พวกเขาจะบอกว่า พระอาทิตย์ ขึ้นตอนเที่ยงคืน ถ้ามันจะช่วยพวกเขา
แล้วประธานาธิบดีไร้สมองของนายล่ะ
ของนายเหมือนกัน
ฉันไม่ได้เลือกเขา
นายไม่ไปออกเสียงด้วยซ้ำ ใช่มั้ย
นั่นไม่ใช่ประเด็น
งั้นเหรอ
แค่...
เลิกคุยดีกว่า
อย่าเพิ่งคุยเรื่องนี้ตอนนี้เลย
นายชอบอย่างนั้นใช่มั้ย นั่นมันข้างที่นายชอบใช่มั้ย
จริงมั้ย ไม่รับความขัดแย้ง
หยุดนะ
ทำไม ก็แค่คุยกัน
นายกลัวการคุยกันเหรอ
เปล่า ไม่ได้กลัวเลย
แค่ไม่อยากทำให้เด็กๆ สับสน จะเป็นอะไรมั้ย
ฉันว่าพวกแกสับสนอยู่แล้ว
จริงนะ พวกหนูคิดว่าไงเรื่องนี้
มีความเห็นมั้ย
พวกแกคิดว่าแม่เป็นฮีโร่
และคิดว่ามันง่าย ที่จะวิจารณ์ สถานการณ์นี้
ตอนที่คุณนั่งในห้องนั่งเล่นบ้านแม่
คิดถึงเรื่องกลับไปเรียนต่อ อาจเป็นกฎหมายหรือหมอ
ไม่รู้สิ พวกแกคิดว่าทุกความเห็นคือเสรีภาพ
ที่แม่ของแกต่อสู้ทุกวันเพื่อนาย
นั่นล่ะที่พวกแกคิด
ก็ดีที่ได้เห็นว่า นายให้เด็กๆ คิดด้วยตัวเอง
พวกหนูหิวมั้ย
คิดว่าพ่อจะเลี้ยงมื้อเที่ยงเรามั้ย
มัน 4 โมงครึ่งแล้ว เพื่อน
พ่อหนูจะเลี้ยงมื้อค่ำมั้ย
อยากเลี้ยงมื้อค่ำอาจอห์นมั้ย
นายไม่อยากไปเหรอ
ไม่ล่ะ ฉันอยู่นี่ดีกว่า
แล้วงีบสักหน่อย
หนูตัวโตกว่าที่เห็นครั้งที่แล้วนะ ตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้ว
ดอว์น 8 ขวบ หนู 12 ขวบ ครึ่ง
อาอายุเท่าไหร่
32
คงแก่มากสินะสำหรับหนู
มีงานทำรึเปล่า
ทำไม มีงานให้ทำเหรอ
เปล่า
นี่ ทำไมพวกหนูไม่ไปโรงเรียน
พ่อจะพาเราไปเอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์
ทำไม
สนุกกัน
คิดว่าที่นั่นสนุกเหรอ
หมายความว่าไง
เปล่า
อาจอห์น
ว่าไง
ทำไมพ่อลาออกจากกองทัพ
เขาไม่ได้ลาออก
หมายความว่าไง
เขาถูกให้ออกเพราะสายตากองทัพ เข้มงวดเรื่องพวกนี้
แต่ตาพ่อไม่ดีมาตลอดไม่ใช่เหรอ
ประมาณนั้น
ถ้าพวกเขาเข้มงวด ทำไมตอนแรกถึงให้เข้าล่ะ
พ่อไม่ได้บอกเหรอ
พระเจ้า
ถ้าเขาไม่ได้บอก ก็คงไม่อยากให้อาบอก
สัญญานะอย่าบอกพ่อถ้าอาบอกน่ะ
เขาโกงไง
ทำไง
เขาให้เพื่อนถ่ายรูปชาร์ตตรวจตาให้
แล้วจำตัวอักษรไว้
อะไรนะ
พ่อของหนูอยากเป็นทหารมาก
คือเขาเชื่อสนิทเลยเรื่องรักชาติ "เราต้องการคุณ" น่ะ
ซึ่งก็ดีเหมือนกัน เพราะ...
ไม่งั้นคงไม่ได้พบกับแม่หนู
แล้วกองทัพรู้ได้ไงเรื่องตา
ในที่สุดพวกเขาให้เขาทดสอบที่โกงไม่ได้
ก็เท่านั้นล่ะ
ความฝันสลาย
ทำไมอากับพ่อไม่ชอบหน้ากัน
พ่อบอกหนูอย่างนั้นเหรอ
เราแค่...เราแตกต่างกัน
เรามีความเห็นที่ต่างกัน ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ชอบหน้ากัน
หมายถึงหนู เห็นด้วยกับพ่อ ทุกเรื่องรึเปล่า
ก็ไม่ควรหรอกนะ
ทำไมล่ะ
เพราะมันสำคัญ ที่คนจะมีความเห็นของตัวเอง
จากความเข้าใจข้อเท็จจริง
แต่มันก็สำคัญ ที่จะไม่เชื่อข้อเท็จจริง เพราะส่วนใหญ่มันโกหก
ไม่เห็นเข้าใจ
คือสรุปแล้ว ก็เป็นเรื่องของสัญชาตญาณน่ะ
ต้องเปิดรับความจริง ซึ่งต่างจากความเห็นของตัว
ไม่งั้นจะไม่ได้เห็นความจริงเลย
นั่นอะไรเหรอ
ช่วงนั้นของวันของดอว์น
ช่วงนั้นของวันเหรอ
แม่กับดอว์นตั้งนาฬิกาเวลาเดียวกันทุกวัน
แบบนี้พวกเขารู้ว่านึกถึงกันและกัน ในเวลาเดียวกัน
เด็กๆ
คะ
พวกหนู...
อยากเล่นแตะมั้ย
เอาสิ
ดีเลย เพราะ...
- รู้มั้ยทำไม - ทำไม
เพราะ...
เธอเป็นแล้ว
อาเป็น เวลานอก
หมายความว่าไง เวลานอก
ไม่มีเวลานอกนะ
ไม่เข้าท่าสุดๆ เธอจะ...
เอาล่ะ ฉันจะอ่านหนังสือพิมพ์ แล้วดูว่า เกิดอะไรขึ้น
หมดเวลานอก
รู้มั้ย มันปกติจริงๆ
อาตกเป็นเหยื่อเรื่องพวกนี้ทุกวันเลย
แล้วรู้มั้ยทำไม เพราะอาเป็นคนซื่อตรง
แล้วก็ต้องรับเคราะห์
นี่ๆๆ โทรศัพท์ดัง เปิดหน่อย
สวัสดี
ครับ นี่จอห์นพูด
ว่าไง แมรี่
นายทำอะไรน่ะเพื่อน
มีอะไร เด็กๆ ไปไหน
เด็กๆ ไม่เป็นไร
สแตน ฉันเพิ่งคุยกับแมรี่ ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
เด็กๆ รู้รึยัง
ยังไม่รู้
ดีแล้ว อย่าเพิ่งบอกนะ
ต้องไปล่ะ เราต้องไปแล้ว ต้องไปแล้ว
สแตน ทำอะไรกับเด็กๆ
พาพวกแกไปเที่ยว
อย่ายุ่งดีกว่าน่ะ
อย่ายุ่งดีกว่าเหรอ ฉัน...
นายเป็นคนที่ลากฉันไปยุ่ง
ฉันไม่ได้ลากนายไปไหนทั้งนั้น นายอยู่นี่เอง ฉันไม่ได้วางแผนไว้
นายคิดว่าการพาเด็กๆ ไปสวนสนุก
จะทำให้ลืมที่เสียแม่ไปได้เหรอ
อย่ายุ่งดีกว่า
นายจะทำให้พวกแกแย่รู้มั้ย นั่นเหรอที่นายอยากทำ
- หลีกไปนะ - พวกเด็กๆ ไม่มีวันยกโทษให้แก
บอกให้หลีกไป
ไม่มีใครถามนาย เข้าใจมั้ย
เราต้องไปแล้ว
- ไม่รอพบแม่ก่อนเหรอ - ไม่
เราต้องรีบไป
สแตน
ได้โปรดรอพบแม่ก่อน เพราะเราจะได้คุยด้วยกันไง
ไม่
ดีใจที่ได้เจอนายอีก จอห์น
ต้องไปละนะ โอเคนะ
เด็กๆ
ไปเอาของมาได้แล้ว
เด็กๆ
นี่ไงล่ะ
เอาล่ะ เร็วเข้า ลุกขึ้น เราต้องไปล่ะ
- ทำไม - เราต้องไป เดี๋ยวนี้
- ทำไม - หนูนึกว่าเราจะได้เจอคุณย่า
ไม่ๆๆ ไว้คุยกับคุณย่าทีหลัง ไปกันเถอะ
- ขึ้นรถได้แล้ว - พ่อ
- ยังไม่ได้ลาเลย
- แล้วอาจอห์นล่ะ - แล้วไงเหรอ
ยังไม่ได้ลากันเลย
เราจะได้พบอาอีกนะ
หนูเบื่อ ขับเข้าทุ่งกันเถอะ
ไม่ได้ ดอว์น เราทำไปแล้ว
ทำไมไม่ได้
เพราะเราทำไปแล้วไง
แล้วไง
เราก็จะทำอย่างอื่นไง
ดูเหมือนเราขับรถมานานมากเลย
ถ้าคิดอย่างนั้นมันก็นานแน่ จริงมั้ย
ลูกเงียบไปนะ
ไฮดี้ ทำอะไรน่ะ
ทำรายงานค่ะ
เรื่องอะไร
แม่
นั่นความคิดของใคร
คุณนายชิมเมอร์ฮอร์น
ของคุณชิมเมอร์ฮอร์น
ทำไมเธอถึงคิดว่าดีล่ะ
เพราะเธอนึกว่ามันจะช่วยได้มั้ง
ช่วยอะไรเหรอ ลูกต้องให้ช่วยอะไรเหรอ
ไม่รู้สิคะพ่อ
แบบว่าคนเราเป็นยังไงเวลาแม่ไม่อยู่
ไม่รู้สิ พวกเขาเป็นไงล่ะ
ก็เครียด
- ได้เลือกเตียง - ได้เลือกเตียง
ไม่ ถ้าหนูไปถึงก่อน
พ่อคะ สนุกจังเลย พ่อลองมั้ย
พ่อไปเอาเตียงเสริมนะ
ได้ค่ะ ได้อยู่แล้ว
หนูต้องไปอึ
นี่ไม่ต้องบอกก็ได้นะเรื่องแบบนั้น
มีแชมพูฟรีกับเครื่องเย็บ
นี่ เกลืออาบน้ำคืออะไรน่ะ
โรงเรียนประถมโนเบิ้ลค่ะ
คุณฟิสเซิ่ลเหรอคะ
ค่ะ
สวัสดีค่ะ นี่ไฮดี้ ฟิลลิปส์
หนูโทรมาบอกว่า น้องสาวหนูกับหนู จะขาดเรียน 2 วันอาทิตย์นี้
ไม่เป็นไรจ้ะ ไฮดี้
เราไม่ได้ป่วยหรอกนะคะ
แค่เดินทางค่ะ
สนุกกัน
ไฮดี้ ครูเข้าใจจ้ะ
หนูสงสยว่าให้ครูของเรา อีเมล์การบ้านเรา ให้พ่อได้มั้ย
ได้สิจ๊ะ หนู
คุณชิมเมอร์ฮอร์นอยู่มั้ยคะ
เธอไปโรงพยาบาลจ้ะ
ทำไมคะ
ไปคลอดจ้ะ
เหรอคะ
จ้ะ จะมีครูมาสอนแทนเธอตลอดปีเลย
ช่วยถามเธอได้มั้ยคะว่าเป็นอะไรมั้ย ถ้ารายงานหนูส่งช้า
คุณชิมเมอร์ฮอร์นบอกว่า ต้องเสร็จภายในวันจันทร์ค่ะ
ครูว่าไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ไฮดี้
- แล้วเจอกันนะหนู - ค่ะ
- สวัสดีจ้ะ - สวัสดีค่ะ
นั่นใครน่ะ
คุณฟิสเซิ่ล
โทรหาเธอทำไมเหรอ
ขอการบ้านของเราน่ะ
ไฮดี้
เธอน่ารักมากเลย
แจ๋วไปเลย
ปัง ปัง ยึดรถไฟ
เร็วเข้า ไฮดี้ เธอคิดว่าใคร
อะไรเหรอ
จบได้แล้ว
มาร์โค
โปโล
มาร์โค
โปโล
- มาร์โค - โปโล
- นับนะหนูทำได้นานแค่ไหน - โอเค
เยี่ยม
พ่อ ดูนี่นะ
ดี
นานมากเลย
ยังกับห้าวันแน่ะ
ดีนะ
ใช่
- แบบราว...ไม่รู้สิ - ไม่เอาน่า
2 นาทีได้
พ่อไม่ได้นับ
ใกล้เคียงน่า
พ่อคะ
จ๊ะ
เกิดอะไรคะ
ลูกหมายถึงอะไร
ทำไมเราทำอย่างนี้
รู้มั้ยพ่ออยากให้ลูกประหลาดใจ
พาลูกไปเที่ยว
เมื่อวานพ่อไม่ได้ไปทำงานใช่มั้ยคะ
เปล่า พ่อไม่ได้ไปทำงาน
พ่อถูกไล่ออกเหรอ
รู้ใช่มั้ยคะ ว่าแม่จะโกรธมาก ถ้าพ่อตกงาน
พ่อไม่ได้ตกงาน ไฮดี้
นะจ๊ะ
แต่ถ้าพ่อตกงาน พ่อจะบอกเราใช่มั้ยคะ
จ้ะ พ่อจะบอก
หนูจะนอนแล้ว
ทำอะไรน่ะ
เปล่านี่
เธอยังเด็กเกินไป ที่จะสูบบุหรี่
ฉันอายุ 18 แล้ว
ยัง ยังไม่ถึง
พนันกันมั้ย
เห็นเธอกับแม่เธอที่สระว่ายน้ำ
นั่นไม่ใช่แม่ฉัน
อ๋อ เหรอ แล้วนั่นใคร
ผู้หญิงเป็นออทิสติก
ฉันดูแลเธอแลกกับเงิน
เธอไม่ควรโกหกนะ
ฉันไม่ได้โกหก เป็นความจริง
เธอล่ะอายุเท่าไหร่
18
สักมวนมั้ย
เอาสิ
ไฮดี้
ทำไมถึงไอ ยังไม่เคยสูบบุหรี่สิ
รู้แล้ว เธอไม่เคยสูบบุหรี่
กลับบ้านไปดีกว่า ไอ้หนู
ไปเก็บของ เราจะไปกันแล้ว เดี๋ยวนี้
- ตอนนี้เหรอ - ใช่ ตอนนี้
กลางคืนเนี่ยนะ
จะเถียงกับพ่อเหรอ ไปได้แล้ว
ให้ตายสิไฮดี้ ลูกจะเดินไปไหน ตามลำพังตอนกลางคืนไม่ได้นะ
ลูกอาจเจ็บตัว ถูกลักพาตัว
- ใครจะรู้อะไรจะเกิดขึ้น - หนูบอกแล้วว่าเสียใจ
เอาล่ะ แต่ที่พ่ออยากรู้คือ ลูกออกมาทำอะไรที่นี่ตั้งแต่แรก
ทำให้พ่อต้องทิ้งน้องสาวลูกไว้ใน...
โรงแรม
หนูนอนไม่หลับ
นอนไม่หลับ ทำไมล่ะ
พ่อคิดว่าไงล่ะ
เพราะงั้นลูกถึงหลับในห้องเรียนเหรอ
โอยตาย
แล้วลูกทำอะไรทุกคืน
หนูไม่รู้
เดินไปรอบๆ
พ่อไปเข้ากลุ่มเมื่อวันก่อน
อะไรนะ
รู้มั้ย ที่บ้านเด็บบี้ เซเกอร์น่ะ
ภรรยาทหาร
พ่อไปมาเมื่อวันก่อน
แปลกมั้ยล่ะ
แล้วพ่อพูดเรื่องอะไร
ไม่ได้พูด
มันช่วยมั้ยคะ
ไม่รู้สิ
พ่อว่าไม่ช่วยนะ
ช่วยพ่อหน่อยได้มั้ยถ้าลูกนอนไม่หลับ
ช่วยปลุกพ่อได้มั้ย
ทำไมคะ
พ่อจะได้คุยกับลูก
จริงเหรอคะ
จริงสิ
พ่อจะคุยเหรอคะ
จ้ะ พ่อจะคุยกับหนู จ้ะ
ยังอยากลองมั้ย
กับพ่อเหรอ
ใช่ พ่ออยากให้ลองกับพ่อ ดีกว่าเด็กที่ไหนไม่รู้
ไง จะลองมั้ยล่ะ
ค่ะ
พ่อเคยทำอย่างนี้มาก่อนมั้ย
ไม่ตอบ
ทั้งมวนหรือจะแบ่งกัน
แบ่งกันค่ะ
ความคิดที่ดี
ดีนะ
- เป็นไรรึเปล่าคะ - เปล่าจ้ะ
แน่ใจนะ
- จ้ะ พ่อไม่เป็นไร - ค่ะ
พ่อน่าจะหยุดนะคะ
หนูจะไปเอาน้ำมา พ่ออยู่ตรงนี้นะคะ
จ้ะ
อยู่ด้วยกันนะ เดี๋ยวพ่อมา พ่อจะไปโทรศัพท์
พ่อจะไปไหน
เดี๋ยวไปเจอตรงชุดกระโปรงนะ
- ไง - พ่อคะ
นั่นอะไรน่ะ
ตุ้มหูค่ะ
ไม่ ไม่ ไม่...
พ่อบอกว่าเราจะได้สิ่งที่ต้องการไง
ลูกรู้กฎนี่ต้องอายุ 13 ก่อน
หนูเกือบ 13 แล้ว
และหนูก็ 8
- นี่คือสิ่งที่ลูกอยากทำตอนนี้ - ค่ะ
ก็ได้ เจาะหูกัน
โอเค
- จริงเหรอ - จริงสิ
จะเจ็บมั้ยคะ
ไม่ ไม่รู้สึกอะไรเลย สัญญาจ้ะ
พร้อมยัง
เจ็บมั้ย
ไม่
- โทษค่ะ - โทษครับ
- เสร็จแล้วเหรอ - ใช่แล้วจ้ะ
อยากดูมั้ย
ดูดีนะ หมีน้อย ลูกโตแล้ว
หนูคนต่อไปเหรอจ๊ะ
ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม
เป็นอะไรรึเปล่า
หนูเพิ่งเจาะหูค่ะ
ดีนะ หนู
นั่นดูดี
ข้างนี้ก็ดี
เจ็บมั้ยลูก
เล็กน้อย
นิดหน่อย
ลูกเจาะหูแล้ว
ดอว์นอยู่ไหนคะ
ไปตามหา
- เท่าไหร่ครับ - 32 เหรียญ 50 เซ็นต์
ดอว์น
หมีน้อยอยู่ไหน
ดอว์น
หมีน้อย
ดอว์น แอมเบอร์ ฟิลลิปส์
ดูซิอยู่นี่รึเปล่า
หมีน้อย
ดอว์น ลูกไปทำอะไรในนั้น
เป็นอะไรรึเปล่า
ดอว์น
มีใครอยู่บ้านมั้ย
เข้ามา
ว่าไง
ไงคะ
ที่นี่ดีนะ ดีจริงๆ
แต่งเองเหรอลูก
เปล่าค่ะ
เหรอ แต่มันสวยมาก
บ้านเล็กน่ารัก
ผนังสวย หลังคาก็สวย
โทรศัพท์
มองเห็นครอบครัวเล็กๆ มีความสุขอยู่ที่นี่
ค่ะ
พ่อคิดถึงบ้าน
ค่ะ
หนูก็คิดถึงแม่
รู้มั้ย พ่อว่านี่เป็นสิ่งที่ดี ที่จะเอากลับบ้าน
ลูกจะได้ใส่มันไว้ ในห้องลูกกับพี่
ชอบมั้ยล่ะ
หนูรักพ่อค่ะ
พ่อก็รักลูก หมีน้อย
มานี่สิ
พ่อคะ
จ๊ะ
พ่อสูบบุหรี่เหรอ
หนูว่าหนูชอบชุดนี้
ลองสิ
สวยนะลูก
พ่อคะ
ว่าไง
พ่อทำอะไรที่ทำงานทั้งวัน
พ่อขายสวะ
- พูดไม่เพราะ - ขอโทษจ้ะ
พ่อขายของ ลูกก็รู้พ่อทำอะไร
ขายของที่โฮม สโตร์
เร็วเข้า ขอตัว เอช
โอ
ขอตัวโอ
โอ
- ขอตัว เอ็ม - เอ็ม
- ขอตัว อี - อี
- ขอตัว เอส - เจ
ขอตัว ที
คิว
- แล้วขอ โอ อาร์ อี - โอ อาร์ อี
อ่านว่าไง
ไม่ได้ความ
ลูกพูดถูกนะ
รู้สึกไงบ้าง ตื่นเต้นมั้ย เริ่มตื่นเต้นมั้ย
ค่ะ
ดี
แล้วพ่อล่ะรู้สึกยังไง
พ่อก็ดี
พ่อคะ
พ่อเคยคิดมั้ยว่าแม่น่าจะอยู่บ้านน่ะ
ตลอดเวลา
ทำไมแม่ต้องไปด้วย
แม่ไปทำหน้าที่ของแม่ ไฮดี้ ลูกรู้แล้วนี่
หนูรู้ แต่มันหมายความว่าอะไรกันแน่คะ
เราเคยพูดเรื่องนี้กันแล้ว
มีคนทั่วโลกที่มองหาความปลอดภัยจากเรา
พอพวกเขาเจอภัยคุกคาม พวกเขาต้องจัดการซะ
นั่นล่ะวิถีของโลก
ในข่าวพวกเขาว่า เราไปทำสงครามกับคนผิดกลุ่ม
ว่ามันโกหกทั้งนั้นเลย
ลูกเชื่อทุกอย่าง ที่ฟังจากทีวี ไม่ได้หรอก ใช่มั้ย
บางครั้งลูกต้องเชื่อว่า ลูกกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง
ลูกต้องศรัทธา
แล้วถ้าไม่ล่ะ
งั้นเราก็หมดกัน
สวัสดี นี่บ้านเกรซ สแตนลี่ย์ ไฮดี้และดอว์น
ตอนนี้เราไม่อยู่บ้าน แต่ถ้าคุณฝากข้อความ
เราจะติดต่อกลับโดยเร็วที่สุด
สวัสดี นี่สแตนลี่ย์กับเด็กๆ นะ
แค่อยากได้ยินเสียงคุณ จากเครื่องตอบรับ
และบอกว่าเราไม่เป็นไร เราอยู่ที่ฟลอริด้า
ผมบอกว่าเรา ไปฟลอริด้ากันใช่มั้ย
พาเด็กๆ ไปเที่ยวกันหน่อย
ว่าแต่ว่าคุณจำได้มั้ย...
ผมคิดถึงตอนที่ เรามาที่นี่ ก่อนคุณไปอิรัก
ผมอยากขอโทษคุณ เพราะ...
เพราะตอนนั้นผมโกรธ
และเอ่อ...
ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมคิดว่า...
เหตุผลที่ผมโกรธคือ ผมอายที่เป็นคุณที่ไปรบ ไม่ใช่ผม
คงดีกว่าถ้าเป็นผมนะ
เด็กๆ คงจะโชคดีกว่า
และผมก็ทำเรื่องนี้เละไปเลย เกรซ
ผมนี่แย่จริงๆ
ผมไม่รู้จะคุยกับลูกยังไง
ยังไม่ได้บอกพวกแกด้วยซ้ำ
คุณต้องบอกผมนะว่าต้องทำไง
เกรซ
พระเจ้า บอกสิผมต้องทำไง
ผมต้องพูดไงดี
บอกผมหน่อยควรทำไง
พ่อคุยกับใครคะ
โรงเรียน คุณชิมเมอร์ฮอร์น
คุณชิมเมอร์ฮอร์น
เธอว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย แต่เราต้อง...
ส่งรายงานน่ะ ทำงานส่งอีก 2 ชิ้น แต่ขอให้สนุก
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า ขึ้นรถ
- ใกล้ถึงรึยัง - ยัง
ถึงรึยัง
- ถึงรึยัง - ยัง
ถึงรึยัง
- ถึงรึยัง - ยัง
ถึงรึยัง
แล้วตอนนี้ล่ะ
ตรงนั้นไง อยู่ตรงนั้น
ตายแล้ว พ่อ
ขึ้นไปเลย
นั่นไง ไฮดี้
ตรงนั้นเลย
อยากไปเล่นอะไรก่อนล่ะ
ภารกิจเสร็จสิ้น
มีทีวีรึเปล่านะ
น่าจะมีนะ
ของลูกหมดเลย เลือกสิ
ยินดีต้อนรับสู่ โรงแรมเอ็นแชนเต็ด
เอ็นแชนเต็ด การ์เด้นส์
เอาล่ะ ลูก
อย่าอยู่ทั้งคืนล่ะ เข้าใจนะ
- ค่ะพ่อ - เพราะลูกต้อง...
ลูกต้องนอนบ้าง พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญรออยู่นะจ๊ะ
วันสำคัญ
อย่านอนเลยนะคืนนี้
ได้เลย
เราสามารถ เราต้องทำ แล้วเราจะคอยดูจนกว่าจะเสร็จสิ้น
ภารกิจที่คนอเมริกันหนุ่มสาวเหล่านี้ และครอบครัวได้เสียสละ
ที่จะคงอยู่กับเรา คือความทรงจำของผู้ที่เสียชีวิตในการต่อสู้
เราถามผู้บัญชาการภาคพื้นทุกโอกาส
ว่ามีอะไรที่เราทำต่างไปได้มั้ย
ตลอด 200 กว่าปี อเมริกาได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญ...
อันหนึ่งคือความอ่อนแอนั้นยั่วยุ
มันยั่วยุผู้ที่ก้าวร้าว
และการยอมแพ้...
สวัสดี
นี่สแตนลี่ย์กับเด็กๆ นะ แค่อยากได้ยินเสียงคุณ จากเครื่องตอบรับ
และบอกว่าเราไม่เป็นไร เราอยู่ที่ฟลอริด้า
ผมบอกว่าเราไปฟลอริด้ากันใช่มั้ย
พาเด็กๆ ไปเที่ยวกันหน่อย
ว่าแต่ว่าคุณจำได้มั้ย ผมคิดถึง...
ตอนที่เรามาที่นี่ก่อนคุณไปอิรัก
ผมอยากขอโทษคุณ เพราะ...
เพราะตอนนั้นผมโกรธ
และ...
ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมคิดว่าเหตุผลที่ผมโกรธ คือผมอาย
- ไงจ๊ะ - ไงคะ
ดูเหมือนลูกพร้อมจะไปแล้วนะ
พร้อมค่ะ
ชุดนี่สวยมาก
- ขอบคุณค่ะ - พี่อยู่ไหนลูก
ข้างนอก
ทำอะไรข้างนอก
หนูไม่รู้ แบบไฮดี้น่ะ
เหรอ
เอาละ
มาทำอะไรข้างนอกนี้คนเดียวล่ะลูก
เป็นอะไรรึเปล่าคนดี
เปล่าค่ะ พ่อละคะ
พ่อเหรอ สบายดี
สบาย หลับเป็นตายเลย
รู้สึกดี
น้องพร้อมจะระเบิดแล้ว แกตื่นเต้นมากเลย
ลูกคิดว่าไง อยากไปรึยัง
ค่ะ ไปค่ะ
- พ่อคะ - จ๊ะลูก
ไม่มีอะไรค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอให้สนุกนะครับ
- ทางนี้เหรอ - ค่ะ
อยากได้ลูกโป่งมั้ย
ค่ะ หนูชอบลูกโป่ง
ไม่รู้สิลูกโป่งนี่ มันดูใหญ่นะ ไม่รู้ว่าให้ลูกถือได้รึเปล่า
ตอนนี้อยากทำอะไร
กลับกันเถอะค่ะ
ค่ะ
อยากกลับแล้วเหรอ
หนูทำทุกอย่างที่อยากทำแล้ว
โอเค
ไปเถอะค่ะ
ทำไมไม่อยู่บนทางหลวงล่ะคะ
ลงจากรถกันเถอะ
นั่งลงจ้ะ
พ่อต้องบอกอะไรลูก
เป็นเรื่องที่ควรบอกลูก ก่อนหน้านี้นานแล้ว
รู้มั้ย แม่กับพ่อรักลูกมากๆ เลย
ดอว์น
- คะ - ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนนั่นได้
ไม่มีทาง
จำได้มั้ยที่เราเคยพูดว่าอาจมีเรื่อง ตอนที่แม่ไปที่นั่น
แม่ของลูกบาดเจ็บ
และเจ็บมากด้วย
แม่อยู่ไหนคะ
แม่บาดเจ็บหนักจนพวกเขาช่วยแม่ไม่ได้
แค่บาดเจ็บ ใช่มั้ยคะ
ใช่มั้ย
- แค่บาดเจ็บ - แม่อยู่ไหนคะ
ไม่เป็นไร ดอว์น เราจะดูแลแม่เอง แม่แค่บาดเจ็บ
แม่เป็นทหาร และทหารบางครั้งก็บาดเจ็บ
และบางครั้งก็ตายในการสู้รบ
นั่นล่ะที่เกิดขึ้น
เกรซ แอนน์ ฟิลิปส์ เกิดที่นิวพอร์ต อินเดียน่า
วันที่ 3 ตุลาคม 1971
เธอเป็นเด็กที่มีความสุข และชอบใช้ชีวิตกลางแจ้ง
ครั้งหนึ่งเธอใช้เวลา ทั้งหน้าร้อน นอนบนกล่องใส่ตู้เย็น
หลังบ้านแม่ของเธอ
เธอกันน้ำด้วยถุงขยะ
เธอจะได้นอนแม้ฝนตก
เกรซเป็นหญิงที่กล้าหาญ
เธอสมัครเข้ากองทัพหลังจบมอปลาย
เธอพบกับพ่อของหนู สแตนลี่ย์ ฟิลลิปส์ในบู๊ต แคมป์
ที่ฟอร์ต น็อกซ์ เคนตั๊กกี้หน้าร้อนนั้น
พอฝึกจบ ก็แต่งงานทันที
พ่อบอกว่าจนถึงวันนี้ พ่อยังประหลาดใจที่แม่ตกลง
ซึ่งตลกมาก เพราะแม่เคยบอกน้องกับหนูว่า แม่กลัวว่าพ่อจะไม่ยอมขอแต่งงาน
เกรซกับสแตนลี่ย์ รักกันมาก
พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน
ใครที่รู้จักเกรซ รู้ว่าเธอเป็นคนพิเศษ
เธอใจดี ใจกว้างและตลก
เธอมีเสียงหัวเราะที่น่าขำและดัง จนอยู่อีกห้องก็ได้ยิน
แล้วเธอก็ร้องเพลงได้ดีกว่าใครๆ
เราคิดถึงแม่มาก
แต่เราสัญญาว่าจะคิดถึงแม่เสมอ
ตอนเราหัวเราะ ตื่นตอน เข้านอน และมองทะเล
เราสัญญาจะเก็บความทรงจำ ของแม่ไว้กับเราตลอดไป
นี่ ถึงเวลารึยัง
ยังค่ะ
เอาล่ะ ถึงแล้ว